Het pension

Het pension

 Is gevestigd in een dorpsboerderij in Halmeag. Het bouwjaar is 1878 en toen wij het kochten was er niets dat aan enig comfort deed denken. Geen electriciteit, geen waterleiding, geen sanitair maar wel een “hűske” en eerder bouwvallig dan sprake van achterstallig onderhoud. Van oudsher woonde in Roemenië een familie bij elkaar en als de kinderen groter werden en een eigen gezin stichtten, werd er een huis bijgebouwd. Zo zijn er twee huizen die met de voorgevel ergens in 1900 aan elkaar zijn verbonden.
Nadien is er wel wat aangebouwd en veranderd.

In het ene huis zijn uitsluitend slaap- en badkamers en hoor je niets van wat zich afspeelt in het andere huis waar zich de lounge annex bar, de eetkamer en de keuken bevindt. Ertussen is het terras waar je aangenaam onder de druiven kunt uitrusten van de rit. Deze “langgevel-boerderij” bevat verder naar achter een grote slaapkamer met badkamer, de stallen voor de dekhengsten en schuren.
Aan de overkant van de straat is nog een boerderij met een appartement en twee slaapkamers met badkamer en schuren. In totaal zijn er nu zes tweepersoons kamers en vijf badkamers.
De tweepersoons-kamers zijn allemaal anders en ruim tot zeer groot. Alle zijn deels antiek ingericht, maar de bedden zijn nieuw. Dikwijls is er een badkamer privé en-suite, soms apart en gedeeld.

Je logeert op de boerderij en maakt daarvan het leven mee. Wij wonen ook op de boerderij en je schuift bij Huib aan tafel want Bertina is de kok en eet niet mee.
De sfeer is knus en huiselijk en het diner is in het pension culinair op hoog niveau.